Reisverslag blad 16: Mali 2009 slot |
|
goudsmid in Bamako |
|
bladeren naar: |
|
De laatste zonnestralen over de Niger bij Bamako |
|
Zondag 11 januari 2009
Liesbeth is ziek, ze heeft flinke koorts. Griep, malaria, we weten het niet. Ik hou het maar op het laatste en haal bij de apotheek een paar stripjes Arsiquinoforme. Dat medicijn heeft mij in het verleden altijd snel van de malaria afgeholpen. Maar Liesbeth is geen kinine gewend en de dosis die ik haar geef om ineens in te nemen is te hoog. Ze is de hele dag vooral ziek van het medicijn. Onze afspraak met Johan Wachters laten we niet doorgaan. We blijven de hele dag op de camping. Bij het zwembad maken we kennis met een Nederlandse vrouw die een project doet met doofstommen. Toevallig komt Moussa langs, en ze kan haar hart ophalen. Als ze is vertrokken, blijft Moussa bij ons rondhangen. Ik heb hem een paar schoenen beloofd en hij herinnert mij eraan. De schoenen die ik hem geef zijn weliswaar een paar maten te groot, maar hij is er blij mee. Een volgende keer zal ik proberen wat paren schoenen mee te nemen in gangbare Malinese maten 41 tot 44. |
|
Maandag 12 januari 2009
Liesbeth is weliswaar nog niet beter, maar de koorts is verdwenen. We doen onze laatste boodschappen en pakken onze koffers in. We nemen afscheid van Solo, Moussa en gardien Abdoulaye, die we alle drie wat kleding geven. Solo krijgt bovendien een mooie rugzak en Moussa is niet vies van de overgebleven halve fles wijn. We gaan nog een paar uurtjes de stad in, maar voor de rest is het een beetje een hangdag. We eindigen bij Kassouf die we, nadat ik de accupolen heb losgekoppeld, de sleutels van het busje overhandigen. We eten er nog een keer lekkere Libanese Kèbe. Om ongeveer 21.00 uur regelt Papa een taxi die ons naar de luchthaven brengt. |
|
Afrscheid op de camping van Moussa, Solo qui se fâche jamais, en behulpzame gardien Abdoulaye |
|
Dinsdag 13 januari 2009
Het inchecken bij Senou verloopt zoals altijd wat chaotisch, maar we zijn ruimschoots op tijd. We drinken een laatste biertje in de wachtkamer met het uitzicht op de start en landingsbanen en zien keurig op tijd ons vliegtuig landen. De vlucht verloopt prima. Het is een beetje om met die tussenstop in Ouagadougou en de tijd om ’s morgens heel vroeg de aansluiting naar Amsterdam te halen is nogal krap. Maar al met al is het een redelijke verbinding en om ongeveer 10.00 die ochtend landen we op Schiphol. Niet alleen vanwege de prijs is vliegen met Afriquiyah een aanrader. We hebben zowel op de vlucht naar Tripoli, als op de vlucht naar Amsterdam van een uitstekende maaltijd mogen genieten. Er wordt geen alcohol geserveerd, wel koffie en frisdrank. Beide vluchten waren maar half vol, zodat we alle ruimte hadden. Een iets duurder alternatief is Royal Air Maroc, maar de aansluitingen zijn bij de RAM niet altijd even gunstig.
Op Schiphol wacht ons een aangename verrassing. Karen heeft speciaal die ochtend vrijgenomen om ons op te halen en naar Zoetermeer te brengen. Ze heeft ervoor gezorgd dat er wat te eten in huis is. Beter kunnen we het niet treffen. |
